اِلٰهِيْ قَدْ مَدَّ اِلَيْكَ الْخَاطِئُ الْمُذْنِبُ يَدَيْهِ بِحُسْنِ ظَنِّهِ بِكَ
اِلٰهِيْ قَدْ جَلَسَ الْمُسِيۤءُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُقِرًّا لَكَ بِسُوۤءِ عَمَلِهِ
وَ رَاجِيًا مِنْكَ الصَّفْحَ عَنْ زَلَلِہِ
اِلٰهِيْ قَدْ رَفَعَ اِلَيْكَ الظَّالِمُ كَفَّيْهِ رَاجِيًا لِمَا لَدَيْكَ
فَلَا تُخَيِّبْهُ بِرَحْمَتِكَ مِنْ فَضْلِكَ
اِلٰهِيْ قَدْ جَثَا الْعَاۤئِدُ اِلَى الْمَعَاصِيْ بَيْنَ يَدَيْكَ
خَاۤئِفًا مِنْ يَوْمٍ تَجْثُوْ فِيْهِ الْخَلَاۤئِقُ بَيْنَ يَدَيْكَ
اِلٰهِيْ جَاۤءَكَ الْعَبْدُ الْخَاطِئُ فَزِعًا مُشْفِقًا
وَ رَفَعَ اِلَيْكَ طَرْفَهُ حَذِرًا رَاجِيًا
وَ فَاضَتْ عَبْرَتُهُ مُسْتَغْفِرًا نَادِمًا
وَ عِزَّتِكَ وَ جَلَالِكَ مَا اَرَدْتُ بِمَعْصِيَتِيْ مُخَالَفَتَكَ
وَ مَا عَصَيْتُكَ اِذْ عَصَيْتُكَ وَ اَنَا بِكَ جَاهِلٌ
وَ لَا لِعُقُوْبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ
وَ لَا لِنَظَرِكَ مُسْتَخِفٌّ
وَ لٰكِنْ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
وَ اَعَانَتْنِيْ عَلٰى ذٰلِكَ شِقْوَتِيْ
وَ غَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرْخٰى عَلَيَّ
فَمِنَ الْاٰنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِيْ؟
وَ بِحَبْلِ مَنْ اَعْتَصِمُ اِنْ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّيْ؟
فَيَا سَوْاَتَاهُ غَدًا مِنَ الْوُقُوْفِ [الْمَوْقِفِ] بَيْنَ يَدَيْكَ
اِذَا قِيْلَ لِلْمُخِفِّيْنَ: جُوْزُوْا
وَ لِلْمُثْقِلِيْنَ: حُطُّوْا
اَ فَمَعَ الْمُخِفِّيْنَ اَجُوْزُ اَمْ مَعَ الْمُثْقِلِيْنَ اَحُطُّ؟
وَيْلِيْ كُلَّمَا كَبُرَ سِنِّيْ كَثُرَتْ ذُنُوْبِيْ!
وَيْلِيْ كُلَّمَا طَالَ عُمْرِيْ كَثُرَتْ مَعَاصِيَّ
فَكَمْ اَتُوْبُ
وَ كَمْ اَعُوْدُ
اَ مَاۤ اٰنَ لِيۤ اَنْ اَسْتَحْيِيَ مِنْ رَبِّيْ
اَللّٰهُمَّ فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ
اِغْفِرْ لِيْ وَ ارْحَمْنِيْ
يَاۤ اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ وَ خَيْرَ الْغَافِرِيْنَ۔
Sonra o, ağladı və üzünün sağ tərəfini səcdəgaha qoyub dedi:
اِرْحَمْ مَنْ اَسَاۤءَ وَ اقْتَرَفَ
وَ اسْتَكَانَ وَ اعْتَرَفَ۔
Üzünün sağ tərəfini səcdəgaha qoyub dedi:
اِنْ كُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ
فَاَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ۔
Sonra üzünün sol tərəfini səcdəgaha qoyub dedi:
عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ
فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ
يَا كَرِيْمُ۔
Seyid İbn Tavus "Misbahuz-zair" kitabında yazır: "Daha sonra səcdəyə get və yüz dəfə de:
اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَ
O, həmin məsciddən xaric oldu. Biz bu məkan barəsində ondan soruşduq. O dedi: "Bura Əli ibn Əbu Talibin (ə) səhabəsi olan Zeyd ibn Suhanın məscididir. Mənim yerinə yetirdiklərim də onun duası və ibadəti idi." Bunu deyib bizim gözümüzdən qeyb oldu.
