Mərhum Seyid Rəziyuddin Əliyyibni Tavus deyir: Hər bir müsəlman bu gecədə Allah-Təalanın, İmam Zaman (ə.f) vasitəsilə bəşəriyyətə ehsan əta etdiyi üçün gərək həmd səna etsin və bu gecənin ehtiramını saxlasın. Həmin Allah ki, onu (müsəlman şəxsi) o həzrətin rəiyyətindən və onun adını "o həzrətin köməkçiləri" adlı ordunun əsgərləri cərgəsində qərar etmişdir. Belə ki, onlar islam və imana zəmin yaradanlar ordusu, küfrün, tuğyanın və zülmün kökünü yer üzündən kəsənlərdir.
Onlar səadət və xoşbəxtlik yelkənlərini dünyanın hər bir yerində, ən ucqar yerlərə qədər belə, yelləndirəcək və onları Allah-Təalaya xidmət vəzifəsində qərar verəcəkdir. Belə ki, heç bir insan onun həqiqət və mahiyyətini dərk etməyə qadir olmayacaqdır. Həmçinin bu miladın səbəbi, başıucalığı, xoşbəxtliyi və səadəti olan əziz bir vücudun - Peyğəmbəri-Əkrəmin (s), həmçinin belə bir səadətli viladətin əsası və kökü olan, onun əzəmət və ehtiramını saxlamağa kömək edən pak ata-babalarının, eləcə də o həzrətin özünün xidmətində qərar verəcəkdir. Necə ki, hər bir qul özünün ağası qarşısında səbirlə, dərk-bəsirət üzündən və xoşbəxtlik hissi ilə xidmət edir.
Aydındır ki, insani qüvvələr bu böyük hüquqları yalnız Allahdan kömək almaqla yerinə yetirə bilərlər. Buna əsasən, hər bir xoşbəxt bəndə Allah tərəfindən ona əta edilən ilahi qüvvə ilə belə bir əməli yerinə yetirəcəkdir.
Burada bir duanı qeyd edir və onda Allah-Təalanı Nimeyi-Şabanda bu əzəmətli və yüksək məqamlı mövluda and veririk. O dua belədir:
اَللّٰهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنَا هٰذِهِ وَمَوْلُوْدِهَا، وَحُجَّتِكَ وَمَوْعُوْدِهَا، اَلَّتِيْ قَرَنْتَ اِلٰى فَضْلِهَا فَضْلًا فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ صِدْقًا وَعَدْلًا، لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِكَ، وَلَا مُعَقِّبَ لِاٰيَاتِكَ، نُوْرُكَ الْمُتَاَلِّقُ، وَضِيَاۤؤُكَ الْمُشْرِقُ، وَالْعَلَمُ النُّوْرُ فِيْ طَخْيَاۤءِ الدَّيْجُوْرِ، اَلْغَاۤئِبُ الْمَسْتُوْرُ۔
جَلَّ مَوْلِدُهُ، وَكَرُمَ مَحْتِدُهُ، وَالْمَلَاۤئِكَةُ شُهَّدُهُ، وَاللهُ نَاصِرُهُ وَمُؤَيِّدُهُ، اِذَا اٰنَ مِيْعَادُهُ، وَالْمَلَاۤئِكَةُ اَمْدَادُهُ، سَيْفُ اللهِ الَّذِيْ لَايَنْبُوْ، وَنُوْرُهُ الَّذِيْ لَايَخْبُوْ، وَذُو الْحِلْمِ الَّذِيْ لَايَصْبُوْ۔ مَدَارُ الدَّهْرِ، وَنَوَامِيْسُ الْعَصْرِ، وَوُلَاةُ الْاَمْرِ، وَالْمُنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الذِّكْرُ، وَمَا يَنْزِلُ فِيْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ، وَاَصْحَابُ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ، تَرَاجِمَةُ وَحْيِهِ، وَوُلَاةُ اَمْرِهِ وَنَهْيِهِ۔
اَللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلٰى خَاتِمِهِمْ وَقَاۤئِمِهِمْ، اَلْمَسْتُوْرِ عَنْ عَوَالِمِهِمْ (عَوَامِلِهِمْ)، وَاَدْرِكْ بِنَا اَيَّامَهُ وَظُهُوْرَهُ وَقِيَامَهُ، وَاجْعَلْنَا مِنْ اَنْصَارِهِ، وَاقْرِنْ ثَارَنَا بِثَارِهِ، وَاكْتُبْنَا فِيْ اَعْوَانِهِ وَخُلَصَاۤئِهِ، وَاَحْيِنَا فِيْ دَوْلَتِهِ نَاعِمِيْنَ، وَبِصُحْبَتِهِ غَانِمِيْنَ، وَبِحَقِّهِ قَاۤئِمِيْنَ، وَمِنَ السُّوْءِ سَالِمِيْنَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ، وَصَلَّى اللهُ عَلٰى مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّيْنَ وَالْمُرْسَلِيْنَ، وَعَلٰى اَهْلِ بَيْتِهِ الصَّادِقِيْنَ وَعِتْرَتِهِ النَّاطِقِيْنَ، وَالْعَنْ جَمِيْعَ الظَّالِمِيْنَ، وَاحْكُمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ يَا اَحْكَمَ الْحَاكِمِيْنَ۔
Müəllif: Yaxşı olar ki, Nİmeyi-Şaban gecəsi və onun gündüzü əvvəldə qeyd etdiyimiz Zərrab İsfahaninin salavatı oxunsun.
